Ev hanımısın ve artık bir iş-uğraş mı istiyorsunuz. Ankara belediyesinin sizin için onlarca önerisi var…

Ankara Büyükşehir Belediyesinden çalışmak isteyen kadınlara destek. Bugüne kadar 150 bine yakın kadına meslek edindiren kurslar ay sonunda başlayacak. Her kadının ilgisine uygun onlarca seçenek var.

Ankara Büyükşehir Belediyesi’nin “Her Ev Bir Atölye Olacak” sloganıyla ve bayanlara el becerisi kazandırmak amacıyla 1994 yılında açtığı ve bugüne kadar başarıyla devam eden Belediye Meslek Edindirme (BELMEK) kursları, 2009–2010 dönemine 28 Eylül 2009 Pazartesi günü başlıyor.

Büyükşehir Belediyesi Kültür ve Sosyal İşler Dairesi Başkanlığı’nın, hanımların üretime katılarak, toplum içerisindeki yerlerini almalarını sağlayan BELMEK Kursları, yeni dönemde de Ankaralı hanımları bir meslek sahibi yapacak.

26 SEÇENEK VAR
Toplam 6 bölgede, 126 kurs merkezinde, 26 branşta açılacak kurslar, 28 Eylül 2009 tarihinde başlayıp 11 Haziran 2010 tarihine kadar devam edecek. Kurslara katılmak isteyen bayanlar, Altındağ, Çankaya, Keçiören, Mamak, Sincan ve Yenimahalle BELMEK bölge merkezlerinde ve kurs adreslerinde kayıt yaptırabilecekler.

Makine Nakışı, El Nakışı (Sim Sırma, Dantel Anglez, Tel Kırma), Şiş Dantel, İğne Oyası,El Sanatları (İpek Pentur), Ahşap Boyama,Kumaş Boyama, Rölyef (Ahşap Rölyef),Turistlik El Sanatları, Taş Bebek, Takı Tasarımı, Gümüş İşlemeciliği,Giyim, Mefruşat, Patchwork, Trikotaj, Yorganlama, Kilim, Resim, Çini, Ebru, Minyatür, Tezhip – Hat, Mozaik, Seramik, Ev Ekonomisi – Yemek olmak üzere toplam 26 branşta düzenlenen kurslara katılan ev hanımları el becerisi ve meslek sahibi olurken, kurslarda kurdukları dostluklar ve arkadaşlıkları da pekiştiriyorlar. Her yıl yaklaşık 12 bin bayanın katıldığı kurslardan 1994 yılından bugüne kadar yaklaşık 150 bin bayan yararlandı.

Geleneksel sanatlarımız içerisinde kültürel değerlerimizin önemli bir parçasını oluşturan el nakışı, kuşaktan kuşağa gelişerek, çeşitlenmiş ve zenginleşmiştir.

Eski dönemlerde Türk evlerindeki eşyalar arasında  dokuma işleri büyük yer tutmaktaydı. Bunlar sandıklarda bir tür aile hazinesi olarak muhafaza edilir, nadiren ortaya çıkarılırlardı. Bir anlamda işlemeler törensi bir özelliğe sahipti. Genç kız ve kadınların elinden çıkmışlardı; o genç kız ve kadınlar ki, hiç denecek kadar az bir malzeme ile sadece el emeği göz nuru dökerek harikulade güzel ve değerli eserleri adeta yoktan var etmişlerdir.
         
Bu işlemelerin anlatım gücünü yalnızca teknik mükemmellik ya da başarılı kompozisyonla açıklamak yanlış olur; asıl bunları işleyenlerin coşkusu, kendilerini sözle anlatmalarına izin vermeyen bir toplumda duygularını, isteklerini, ümitlerini el işiyle dile getirmeleri, bu işlemelere güzelliğini verir.
         
Anadolu’yu dolaşan gezginlerden Braun-Wiesbaden bile, aslında politikayla ilgili olduğu halde şu tespiti yapmadan geçememiştir: “Türk kadınları bazı konularda gerçekten çok büyük beceri gösterirler. Mesela çok güzel işlemeler yaparlar. Haremlerde yapılan işlemelerin figürleri, renk kompozisyonu, her Avrupalının hayranlığını uyandırır; bu yeteneğin sadece arılarla karıncalarda olduğu gibi tıpkı kuşaktan kuşağa aktarılan bir içgüdüden kaynaklandığı iddiasına asla katılmıyorum; zira bir arı peteğini hep aynı şekilde yapar, oysa Türk kadınlarının işlemeleri öylesine büyük çeşitlilik ve anlamlı yeniliklerle doludur ki, bunların herhangi bir sanat duygusu olmaksızın yaratıldığı asla düşünülemez.”

Tarihlere damgasını vurmuş paha biçilemez güzelliklerin mimarı kültürümüz ve medeniyetimiz, ne yazık ki dejenere olmaya yüz tutmuş, yeni neslimizin ilgi alanından çıkmış, hiç akla gelmez olmuş ve bu ilgisizliğe inat Avrupa insanının araştırma konularının baş tacı olmuştur.

Oysa ki ne saf ne temizdir kültürümüzün eserleri; desenlerinde ve renklerinde neleri barındırır; ne aşkları, ne destanları, paha biçilemez onca anıyı… Bir çift nasırlı el, bir çift yorgun göz bütün bunların mimarıdır.Yaşanılan ve düşünülen acı tatlı her şeyin, desenlerin ışıltısında ileriki nesillere ışık tutma çabasıdır el nakışı

Marka birkaç harfin birleşmesinden meydana gelen şekillerdir. Marka aynı zamanda bir süsleme sanatıdır. Sık dokunuşlu pürüzsüz bütün kumaşlar üzerine uygulanabilir. Marka işi ve ve giyim eşyaları üzerine(yatak takımları, şase, mendil, gömlek, bluz, eşarp) işlendiğ gibi, eşya sandıklarına, herhangi bir müessesenin özel bir simgesi olarak, sanat eserleri üzerine imza yerine kullanılır.
Markalar çiziliş tekniklerine göre 4 kısma ayrılır:
1-Düz çizgili markalar
2-Tırnaklı markalar
3-Japon tarzı markalar
4-Fantezi markalar
İngiliz Danteli (Dantel Anglez)

a)İngiliz danteli şeridi örme(tığ ile)
b)Yassı İngiliz danteli şeridi örme
c)Elle şerit örme

Biritler

PİKOLAR

İngiliz Danteli Ajurları

Klasik bir işleme tarzı ola beyaz iş, nakışın temelini oluşturur. Çok kullanışlı bir işleme tarzıdır. Önceleri beyaz kumaş üzerine, beyaz iplikle işlenmekteydi. Bu gün renkli kotonlarla renkli kumaşlar üzerine tatbik edilmektedir. Çeşitli örtüler, çay- yemek takımları, iç ve dış giyim süslemeleri vs.. de kullanılır. Beyaz iş pürüzsüz bütün kumaşlar üzerine yapılabilir. Keten, poplin, opel, patiska cinsi pamuklular; saten, tafta, birman gibi ipekliler.

Beyaz işi teknkleri:
a)İnce sarma
b)Sarma dolgusu
c)Puan
d)Yarma dolgu
e)Rişliyö
f)Ciğerdeldi
g)Kolber

Tülün deliklerine koton ipliğinin motife uygun olarak gezdirilmesi veya atılması il yapılır. Keten tül, ipek tül ve naylon tül üzerine uygulanır. Giyim süslemeleri,çeşitli örtüler, oda takımları b.. ürünlerde kullanılır. Tül işi üç farklı teknikle yapılır.
Goblen

a)Düz goblen
b)Verev goblen
c)Kanaviçe yapma(tek iğnesi)
d)Kanaviçenin çift iğnesini yapma
Basit nakış iğneleri

a)Düz iğneler
b)İlmikli iğneler
c)Zincir iğneleri
d)Düğümlü iğneler
e)Karışık iğneler

Düz yada desenli bir kumaştan kesilmiş motifleri veya parçayı başka bir kumaşın üzerine değişik iğne teknikleri yardımı ile tutturma, yapıştırma, kapama, tatbik etmektir. İlk çağlardan beri yapılan aplike tekniğinin günümüzde de sevilerek uygulandığı görülmektedir.  Aplike tekniği uygulanırken iki tip kumaş kullanılır:

1-Fon kumaşı: İşlemenin zeminini oluşturan asıl kumaştır.
2-Aplike (Kapama) kumaşı: Fon kumaşı üzerine çeşitli iğne teknikleri ile tutturulan kumaştır.

Aplike tekniği üç değişik yöntemle uygulanmaktadır:

1-Kapalı Aplike (Kapama aplike)
2-Açık aplike (Düz aplike)
3-Enkrüste Aplike (Araya geçirme)

Aplike kumaşını tutturmada sıkça kullanılan iğne teknikleri

a)Sarma
b)Paris puanı
c)Fantezi çin iğnesi
d)Kıvırarak Paris puanı
f)Blonya iğnesi
e) Kordon
g) Türk ajuru
h) Rişliyö

Kumaş, zincir yada kalın iplik üzerine iğne yardımı ile düğüm atılarak yapılan bir örgü sanatıdır.
Derin bir geçmişe sahip olan iğne oyaları aynı zamanda, çok zengin çeşide de sahiptir. Türk kadınının yaptığı oyalara verdiği adlar onların hayal gücünü ve günlük hayata bakışlarını yansıtmaktadır.

Genellikle ipekten yapılan iğne oyaları küçük iğnelerle ilmikler düğümlenerek örülür. Düğümler sıkıştırıldıkça, örülen iplik inceltildikçe, örgü gözleri de küçülür. İğne oyasındaki örgü desenleri benzedikleri şekillerle adlandırılır. Birli, mecnun yuvası, pirinç, Trabzon vb..

7-Kastamonu Çarşaf Bağlamaları

a)Kastamonu çarşaf bağlama düğümü

Genellikle temizleme tekniği olarak kullanılan antika, süsleme olarak da kullanılmaktadır. Antika işleme ipi ile kumaş ipliklerini üçe yada dörder bağlanması ile meydana gelen iğne teknikleridir. İplikleri çekilerek yapılır. Antika, kumaşın enine yapıldığı zaman en iplikleri, boyuna yapıldığı zaman boy iplikleri çekilir. Çekilen ipliklerin genişliği 3 mm.yi geçmemelidir.

Günümüzde kullanılan antika çeşitleri:

a)Düz antika (tek taraflı antika)
b)Karşılıklı antika
c)Zikzak antika
d)Fantezi antika

Kasnak İşi (Suzeni)
Geniş ve büyükçe bir tahta kasnağa gerilen kumaş üzerine tığ ile yapılan zincir işi tekniğine “kasnak işi” denir. Bir adı da suzeni’dir. Kasnak işi kolay yapılışı ve gösterişli bir işleme oluşu nedeniyle çok rağbet görmüştür.

Kasnak işi bir İslam-Türk İşleme tarzıdır. İlk önce Türkistan ve Kafkasya’da Türklerin yaşadığı bölgelerde görülmüştür. Kasnak iş sık dokumalı bütün kumaşlara, çizgili ve kareli yerli dokumalara uygulanır. Sofra ve çay takımları, çeşitli örtüler, oda takımları, elbise, sabahlık, seccade vb.. ürünlerde kullanılır. kullanılır. 

Kasnak işi teknikleri:

1-İğne ile kasnak iş (İlme)
2-Kasnakta tığ ile yapılan
3-Makine ile işlenen kasnak işi

Çekme ajur: Kumaşın bir tarafındaki iplikleri çekilir. Çekilmeyen iplikler çeşitli kotonlarla grup grup bağlanarak şekil verilir. Çekme ajurlar başlı başına kullanılabildiği gibi, değişik tekniklerle birlikte de kullanılabilen çok zarif  ve dekoratif bir nakış türüdür.

Kesme ajur: Kumaşın bir tarafındaki iplikler desene uygun olarak gruplar halinde kesilir. Diğer taraftaki iplikler tamamen kesilir ve çekilir. Ortada kalan iplikler kotonlarla şekillendirilir. Bu arada motife uygun iplikler atılarak üzeri sarılır.  

Günümüzde kullanılan ajurlar:

a)İplik çekme ajurlar
b)Ara ajurlar
c)Düğümlü ajurlar

Bu nakış türü Maraş ilimizde yoğun bir şekilde yapıldığından dolayı Maraş işi adını almıştır. Dival işi, sim-sırma işi, mukavva işi, bastırma gibi isimlerle de anılır.

Maraş iş tersi ile yüzü farklı görüntüde olan tek yüzlü bir işlemedir. Desen işleme ve kabartma kartonları çiriş ile hazırlanan, deseni kartondan özel bıçağı ile oyulan ve kumaşa yapıştırılan, daha sonra kartona gerilerek cülde adı verilen özel tezgâhta üstten çok katlı sim yada sırma ile alttan mumlanmış iplikle karşılıklı tutturularak yapılan bir işleme tekniğidir.  

Maraş işinde kullanılan teknikler

a)Sarma
   1.Düz sarma
   2.Verev sarma
   3.Yarmalı sarma
   4.Kabartma sarma
   5.Delikli sarma

b)Pesent
   1.Düz pesent
   2.Verev pesent

c)Balık sırtı
d)Hasır iğne
e)Aplike
f)Taç (kenar çalışması)

Maraş işinin uygulandığı alanlar;

Önceleri, evrak çantası, cüz kesesi, kahve ibriği torbası, nihaleler, terlik, pabuç, yatak örtüleri, bindallılar, gelinlikler, perdeler, divan örtüsü vb. eşyalarda kullanılırdı. Günümüzde ise, oda takımların, masa örtüleri, panolar, kırlentler, sehpa takımları, kutular, seccadeler, yatak örtüleri,  albüm kapakları gibi ürünlerde; dış giyim de gece ve abiye kıyafetlerde, fantezi kıyafetlerde; iç giyimde gecelik, sabahlık vb. ; çanta, fular, etol, ayakkabı, terlik, broş, küpe, kemer, mendil, şal gibi giyim aksesuarlarında kullanılmaktadır.